UCZESTNICY KONFERENCJI

THE CONFERENCE PARTICIPANTS

Mohamad Hadi Ayanbod

Mohamad Hadi Ayanbod

Persian Mask: the Culture, the Tradition

ARTISTIC ACHIEVEMENTS
Education:

  • Academy of Music in Krakow, Krakow, Poland 2010 Doctorate of Composition under supervision of Prof. Krzysztof Penderecki
  • University of Arts, Tehran, Iran 2004 – 2008 Title of magister degree (Thesis : Concerto No.1 for Pianoforte and Orchestra)
  • University of Yazd, Yazd, Iran 1997 - 2002 Bachelors degree in Mechanical Engineering (Thesis : Introductions to Acoustics) Additional training:
  • Conducting Course by Prof. RafałJacekDelekta 2010 ~ (Polish conductor, Professor of Music in Academy of Music in Krakow)
  • Private Course in Composition by Prof. Nader Mashayekhi 2005-2007 (Persian composer, graduated from University of Music in Vienna under the supervision of Roman Haubenstock-Ramati)
  • Private Course in Composition and Theory of Music by Prof. Khayyam Mirzazadeh 2005-2006 (Azerbaijani composer, graduated from Baku Conservatory under the supervision of GaraGarayev)
  • Private Course in Composition and Theory of Music by Prof. TolibShakhidi 2004-2005 (Tadjik composer, graduated from Tchaikovsky Conservatory under the supervision of Aram Khachatorian)
  • Private Course in Playing Piano by DelabrHakimova 2005-2009 (Tadjik pianist, graduated from Moscow Conservatory under the supervision of Samuel Alumian)
  • Private Course in Composition and theory of Music by Mr. Ahmad Pejman 2004 (Iranian composer, graduated from Vienna conservatory under the supervision of Thomas Christian David)

EDUCATIONAL ACHIEVEMENTS
Teaching appointment:

  • University of Arts, Tehran, Iran 2009-2010 Lecturer (Orchestration, History of PersianMusic)
  • Azad University of Shiraz, Iran 2008-2008 Visiting Lecturer (Orchestration, Piano, Theory of Music)
  • Youth Conservatoir, Isfahan, Iran 2007 - 2010 Teacher (Solfeggio, Chamber Music)
  • Institut of arts and culture, Isfahan, Iran 2006 - 2010 Lecturer (Western Classical Historyof Music, Computer Music, Harmony and Theory of Music)

Academic Engagement:

  • Jury for the Bachelors Entrance Examination, Performance Department, Institut of artsand culture, Isfahan (2006, 07, 08, 09)
  • Jury for the Bachelors Lecture Recitals, Piano Performance, Institut of arts and culture,Isfahan (2007, 08, 09)
  • Jury for the Bachelors Entrance Examination, Persian Music Department, Institut of artsand culture, Isfahan (2007, 08)
  • Guest Speaker in Shiraz University of Music, “Introduction to Baroque Performances”Shiraz (2007)
  • Guest Speaker in University of Arts, “What is Perfect Pitch?”Tehran (2005)

Karolina Czerska

Karolina Czerska

Tadeusz Kantor: putting on a mask – anthropology of a creative gesture

Making the paradigm of a theatre mask used by Tadeusz Kantor in his Clandestine Independent Theatre, Cricot 2 Theatre as well as in the designs of costumes for institutional theatres up to the year 1962 her point of departure, the author analyzes the process which led the artist to a specific rejection of this type of mask. She concentrates on the specificity of Kantor’s gesture of putting on a mask in his spectacles ( “The Shoemakers”, “Lovelies and Dowdies”) and happenings ( “Die Grosse Emballage”, “Minor cosmetic operations”, “Rembrandt’s Anatomy Lesson”).

The concept of emballages, created by Kantor in 1963 is of great significance to the author. She also sees the actors’ “masquillage” in the spectacles of Theatre of Death ( “The Dead Class”, “Wielopole, Wielopole” and others ) as well as mannequin - protheses and bio-objects as a form of a mask. Following the anthropology of a gesture formulated by Marcel Jousse, the author traces Kantor’s attempts to find the essential gesture so as to present the invisible.

Tadeusz Kantor’s creative gesture demonstrating itself through wrapping, isolating, storing, ultimately aiming to unite with „au-délà”, is being analyzed as a visible gesture and an audible gesture. According to the author, the emballage, being not only a provocation, but also “an act and an action”, related first of all to an object and then to a human (an actor) is the result of a combat between the visible and the invisible.

Tadeusz Kantor: nakładanie maski – antropologia gestu stwarzającego

Autorka wychodząc od paradygmatu maski teatralnej, używanej przez Tadeusza Kantora w jego spektaklach Teatru Podziemnego, w Teatrze Cricot 2 oraz w projektach kostiumów dla teatrów instytucjonalnych do roku 1962, analizuje proces, który doprowadził artystę do swoistego odrzucenia tego typu maski. Czyni to koncentrując się na specyfice Kantorowskiego gestu nakładania maski w jego spektaklach („Szewcy”, „Nadobnisie i koczkodany”) i happeningach („Ambalaż ludzki”, „Małe operacje kosmetyczne”, „Lekcja anatomii wedle Rembrandta”).

Istotną kwestią staje się idea ambalaży, odkryta przez Kantora w 1963 r. Również „masquillage” aktorów w spektaklach Teatru Śmierci (m.in. „Umarła klasa” i „Wielopole, Wielopole”) oraz manekiny-protezy i bio-obiekty, potraktowane zostają przez autorkę jako forma maski. Idąc za antropologią gestu w ujęciu Marcela Jousse’a, autorka śledzi próby odnalezienia przez Kantora gestu niezbędnego, by pokazać to, co niewidzialne.

Gest stwórczy Tadeusza Kantora, uwidaczniający się w opakowywaniu, izolowaniu, przechowywaniu, w końcu dążący do łączności z „au-délà”, analizowany jest jako gest widzialny (visible) i gest słyszalny (audible). Ambalaż, będąc nie tylko prowokacją, lecz „procederem i czynnością”, związany najpierw z przedmiotem, a potem z człowiekiem (aktorem), jest w ujęciu autorki wynikiemwalki widzialnego z niewidzialnym.

„NIGDY TU JUŻ NIE POWRÓCĘ”

Karolina Czerska - born in 1983, graduated from Romance Philology (Jagiellonian University, 2007), PhD candidate at the Faculty of Theatre Studies of Jagiellonian University, preparing her thesis on Tadeusz Kantor’s work. She researches the influences of Maurice Maeterlinck and of constructivism on Kantor’s theatre. French teacher, musician, translator, author of performances. She co-worked with the Center for Documentation of the Art of Tadeusz Kantor Cricoteka. Recently she co-edited the bilingual book entitled “Les Cordonniers de Tadeusz Kantor – SzewcyTadeuszaKantora”.

Karolina Czerska - ur. 1983, z wykształcenia romanistka (UJ, 2007), obecnie doktorantka Katedry Teatru i Dramatu UJ. Przygotowuje pracę o filiacjach Tadeusza Kantora z Maurice’em Maeterlinckiem i z konstruktywizmem. Nauczycielka francuskiego, muzyk, tłumacz, autorka performansów. Współpracowała z Centrum Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteką. Współredagowała dwujęzyczną publikację „LesCordonniers de Tadeusz Kantor – Szewcy Tadeusza Kantora”.

Katarzyna Jarkiewicz

The Polish Mask - Tradition, Symbolism, Inclinations

Maska polska - tradycja, symbolika, inklinacje

InstytutKulturoznawstwa
AkademiaIgnatianum

Institut of Cultural Studies
University of Philosophy and Education Ignatianum

Abstract

The aim of the paper is to bring knowledge of the Polish ritual mask and to show the connection with the archaic and pre-Christian cults. An important aspect of the paper will also highlight the magical utterance caroling mask, that conveys some universal truths about the world and the people. The attention will be paid also to the process of creating a mask by folk masters, who refer in the work to magical rituals and ancient craft rules

Celem wystąpienia jest przybliżenie wiedzy o polskiej masce obrzędowej oraz ukazanie jest związku z archaicznymi, przedchrześcijańskimi kultami. Ważnym aspektem referatu będzie też podkreślenie magicznej wymowy maski kolędniczej, która przekazuje pewne uniwersalne prawdy o świecie i ludziach. Zwrócona będzie również uwaga na proces tworzenia maski przez ludowych mistrzów, odwołujących się w pracy do magicznych rytuałów i dawnych reguł rzemiosła

KatarzynaJarkiewicz (b. 1971) - history lecturer at the University of Philosophy and Education Ignatianum in Krakow, lecturer at the Higher School of Banking and Management in Krakow. Editor-in-chief of the university newspaper Ignatianum. She deals with the historical anthropology in the area of religious culture and religious mentality of Poles in the 20th century, post-modern religiosity and its impact on the socio - cultural transformation of the present time. The author of, among others: Student religious groups between 1945-1979, Stanisław Wider – social activist, ideologist of the Polish concept of pastoral care for workers, History of the Church in Poland (the Interwar period, Times of war and occupation), Mental sources of postmodern religion in anthropological discourse, Think or believe? Interdisciplinary controversy around the contemporary research of Polish Catholicism, Church in the supermarket – between evangelization and commercialization, Faith in a world of new media. Specific character of the functioning of religious websites in Poland.

Katarzyna Jarkiewicz (ur. 1971) - dr historii, adiunkt Akademii „Ignatianum” w Krakowie, wykładowca Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w Krakowie. Redaktor naczelna gazety uczelnianej „Ignatianum”. Zajmuje się antropologią historyczną w obszarze kultury religijnej i mentalności religijnej Polaków w XX wieku, religijnością ponowoczesną i jej wpływem na przeobrażenia społeczno – kulturowe doby współczesnej. Autorka m.in. Duszpasterstwa akademickie w latach 1945-1979, Stanisław Wider – społecznik, ideolog polskiej koncepcji duszpasterstwa robotniczego, Dzieje Kościoła w Polsce (Okres międzywojenny, Czasy wojny i okupacji), Źródła mentalne ponowoczesnej religijności w dyskursie antropologicznym, Mniemać czy wierzyć? Wokół współczesnych badań polskiego katolicyzmu spór interdyscyplinarny, Kościół w supermarkecie – między ewangelizacją a komercjalizacją, Wiara w świecie nowych mediów. Specyfika funkcjonowania portali religijnych w Polsce.

Jan Konior SJ

Akademia IGNATIANUM Kraków,

FACULTY OF PHILOSOPHY

T’AO T’IE MASK IN ANCIENT CHINESE CULTURE

舊時代中華文化中的假象

Jan Konior SJ, teaches at the Jesuit University “Ignatianum” in Cracow, Faculty of Philosophy: Civilizations, religions, cultures of East and West: Buddhism, Taoism, Confucianism, Hinduism and Islam in relation to Christianity, researching especially the inter-religious and cultural dialogues. He is interested mainly in ancient cultures.

The scope of interests and research work includes detailed cognition of man’s and woman’s role in the Near East countries (Arabic countries – Islam as well as the Holy Land – Judaism) and the Far East (mainly China, Japan, Korea, India, etc. ), where the subject is always a human, with his history and material structure that he creates. It concerns not only countries or empires, but also political-cultural systems in relation to a man or a woman, including some universal human values like: truth, freedom and love. How were and how are they realized? What is the value of an individual in different cultures?

Przedmiotem jego zainteresowań i dociekań badawczych jest głębsze poznanie roli i misji kobiety i mężczyzny w kulturach Bliskiego Wschodu (kraje arabskie - Islam, także Ziemia Święta -Judaizm) oraz Dalekiego Wschodu (głównie Chiny, Japonia, Korea, Indie, itd.) gdzie podmiotem zawsze jest tutaj człowiek ze swoja historią, strukturami materialnymi wytworzonymi przez niego. Chodzi nie tylko o państwa czy imperia, ale również o systemy polityczno-kulturowe w odniesieniu do kobiety i mężczyzny, z uwzględnieniem ogólnoludzkich wartości: prawdy, wolności i miłości. Jak były i jak są realizowane? Jaką wartość stanowi jednostka w tych kulturach?

T’AO T’IE MASK was created by the end of Zhou dynasty周 – the one that ruled China between about 1045 and 256 BC), when the mask was first described in Chinese literature, but its real sense was not known even to the Chinese themselves. They called it t’ao-t’ie (literally “glutton”, “monster-devourer” which was reflected in literature. Masters exposed the monster on icons to remind people about guardedness (the main virtue of Confucianism) and teach them aversion to gluttony. The mask had its ritual meaning and was regarded by some scientists a symbol of a dragon, and by some others a symbol f a bull and a tiger. To specialists it personified Power, Strength or Tao道. However, all of the opinions indicate that T’AO T’IE mask was an image of archaic Chinese pantheon, the only god Shang-ti上帝.

Maska T’AO T’IE powstała pod koniec okresu dynastii Zhou (chiń. 周) – dynastia rządząca Chinami w latach od ok. 1045 do 256 r. p.n.e.),. wtedy maskę po raz pierwszy opisano w literaturze chińskiej, jednak prawdziwy sens nie był znany dla samych Chińczyków. Nazwali ją terminem t’ao-t’ie (dosłownie „żarłok”, „potwór-pożeracz”, co utwierdziło się w literaturze. Mistrzowie zaś eksponowali tego potwora w ikonografii, aby przypomnieć człowiekowi o powściągliwości (główna cnota konfucjanizmu) i nauczyć go odrazy do obżarstwa. Maska posiadała znaczenie rytualne i była uważana przez jednych uczonych za symbol smoka, a przez drugich byka, a także tygrysa. Specjaliści widzieli w niej uosobienie Siły, Potęgi lub Tao 道. Jednak wszystkie opinie wskazują, maska, że maska T’AO T’IE była wyobrażeniem archaicznego panteonu chińskiego, jedynego boga Shang-ti上帝.

Gianluca Olcese

Lecturer at the Institute of Classical, Mediterranean and Oriental Studies of the University of Wroclaw

Ph.D. student in Philology at the University DegliStudi of Genoa (Italy) in cotutelle with the University of Wroclaw

Wykładowca Instytutu Studiów Klasycznych, Śródziemnomorskich i Orientalnych Uniwersytetu Wrocławskiego

Masks in western Piedmont. Carnival in the Alps

In the Alpine region of Piedmont, on the border with France, there is a series of valleys, united by a common linguistic Occitan identity. The peculiar character of the area has contributed towards maintaining a strong isolation, therefore archaic traditions, especially during carnival, have maintained a bond of continuity to the present day. My researches document the occurrence of four festivities: the Baìo in Sampeyre, the Beò in Bellino, the Baìo de l’ubacc in Frassino, and the Loup in Chianale. A rich photographic documentation will show the peculiarities of different masks, to identify the elements related to pre-Christian cults and agricultural traditions in the light of modern philological research and in parallel with similar traditions in different geographic territories.

Maski w Zachodnim Piemoncie. Karnawał w Alpach

Na alpejskim terytorium Piemontu, niedaleko granicy z Francją, znajdują się doliny połączone tą samą tożsamością językową sięgającą języka okcytańskiego. Szczególny charakter tego regionu pozostającego w izolacji od innych obszarów pozwolił na zachowanie dawnych tradycji, zwłaszcza tradycji związanych z okresem karnawałowym, które dotrwały aż po czasy współczesne. Wykład wskaże cztery formy świętowania: Baìo z Sampeyre, Beò z Bellino, Baìo de l’Ubacc z Frassino oraz Loup z Chianale. Bogaty materiał ikonograficzny przedstawi różne maski i przebrania nawiązujące do kultów agrarnych i tradycji przedchrześcijańskich, a wszystko to w świetle współczesnych badań filologicznych w kontekście innych terytoriów.

Philologist. Since 2007 researches on masks, first of all connected with my master degree, with a thesis entitled “Anthropological-comparative aspects of carnival”; participation and organization of conferences on popular culture, researches on the traditions on the basis of direct analysis of contemporary customs and philological researches in order to achieve a comparison with literary sources. My scientific publications are often connected on the subject of carnival and masks.

Filolog. Od 2007r. badania nad maskami, początkowo związane z moją pracą magisterską zatytułowaną „Antropologiczne i porównawcze aspekty karnawału”; udział i organizacja konferencji poświęconych kulturze ludowej, badania nad tradycjami, oparte na bezpośredniej analizie współczesnych zwyczajów oraz badaniach filologicznych mających celu porównanie różnych źródłach literackich; publikacje naukowe na temat karnawału i masek.

Ana Clara Guerra Marques

Ana Clara Guerra Marques

LYATA CIWA LYATA!
UMA INTRODUÇÃO À PERFORMANCE COREOGRÁFICA DAS MÁSCARAS DE DANÇA COKWE

RESUMO

Para consubstanciar a informaçãosobre as máscaras de dançacokwe, e com o propósito de acrescentar dados quenospermitamdescobrir de que forma osaspectosprincipaisqueenformam a sociedadetradicionalcokwe (divisão de tarefas, noções de género, estruturas de poder, valoresmorais e éticos) se fazempresentesquernaestrutura, quernadinâmicadestasactuações, propomosumaanálisecoreográfica das suasdanças.

Estaanálise, quenosrevela a utilização de estruturas de comunicaçãoquesustentamumamemóriacolectiva, contribuiutambémpara a categorização das suas performances dentro do género da dançateatral.

O recurso à enunciação de um conjunto de palavras e respectivosignificado, contexto e expressõesutilizadas, proporcionamumaleiturasemântica fundamental paraumaaproximaçãoaoconceito de dança e de algumassituaçõesemquedeterminadaactividademotora é reconhecidacomotal.

Palavras-Chave: Dança, Performance, Máscaras, CulturaCokwe

ABSTRACT

To consubstantiate the information on Cokwe dance masks, and in order to add data to enable us to find out how the main aspects that shape the traditional society Cokwe (division of labor, notions of gender, power structures, moral and ethical values) are present either in structure and dynamics of these performances, we propose an analysis of their choreographed dances.

This analysis reveals that the use of communication structures that support shared memory, also contributed to the categorization of their performances in the genre of theatrical dance.

The appeal to the enunciation of a set of words and their meaning, context and used expressions, provide an essential semantic reading approach to the concept of dance and some situations where certain motor activity is recognized as such.

Keywords: Dance, Performance, Masks, Culture Cokwe

ANA CLARA GUERRA MARQUES

Begins his studies in dance at the Academy of Ballet of Angola in 1970 and in 1978, concludes the 1st Course Instructor of Dance, at the same time she begins to run the only dance school in the country, an activity that she develops along with the teaching .

In 1990 she concluded a Degree in Dance Pedagogy in Portugal and in 2007 she obtained a master’s degree in Performance - Dance with a thesis entitled “About the Akixi a Kuhangana among the Tucokwe of Angola: The performance of the dance masks Cihongo and MwanaPhwo” at the School of Human Kinetics, in the Technical University of Lisbon.

She is the author of three books and has published several articles in international academic journals and Angolan periodicals.

As investigators she has an active participation in several meetings, lectures, conferences and workshops nationally and internationally.

As her strategy for the protection and release of dance as an artistic language and performing art in Angola, she includes her practice as dancer and choreographer, founding, in 1991, the Contemporary Dance Company of Angola, the first professional company in Angola. As the pioneer of contemporary dance in her country, she introduces new concepts and forms of performance and inaugurates the inclusive dance in this African country.

With the aim to diversifying the languages of dance, based on a personal work of research on traditional and popular dances of some regions of Angola, as well as statues, she tries to create new languages for the Angolan dance.

In 1995 she wins the prize of “Identity” by National Union of Artists and Composers and in 2006 she receives the Diploma of Honor of the Ministry of Culture of Angola and the National Prize of Culture and Arts - 2006. In 2011 she wins the Diploma “Pillar of Dance in Angola”.

She is an individual member of the International Dance Council of UNESCO and she is currently a Adviser of the Minister of Culture of Angola.

Not giving up the teaching activity, she continues to share her knowledge with students from several institutions.

At the present she continues to develop of her research project on the Angolan traditional dances at risk of extinction, and is preparing his PhD at the School of Human Kinetics, Lisbon, with the participation of Stanford University (USA)

Web: www.tucokwe.org, cdcangola.com

Wiesna Mond – Kozłowska

Wiesna  Mond – Kozłowska

Adjunct professor at the Faculty of Philosophy, Academia Ignatianum, Krakow

A researcher into comparative aesthetics with the emphasis on the dance aesthetics, the aesthetic experience and sinesthesia in arts

President of the Polish Society of Anthropology of Dance

Adiunkt na Wydziale Filozoficznym,

Akademia Ignatianum
Kraków, ul. Kopernika 26

Badaczka zagadnień estetyki porównawczej, ze szczególnym uwzględnieniem estetyki tańca, doświadczenia estetycznego i synestezji w sztuce.

Prezes Polskiego Stowarzyszenia Antropologii Tańca

Paper

The Sardinian Masks of Mamuthone and Issocadore in Studies on Aesthetics of the Human Face and Aesthetics of a Mask.

Abstract

The article analyzes the aesthetic and ontological tension between the human face and a mask. Firstly the aesthetic form of both will be studied carefully with some universal symbolism inherent to them.Secondly some investigation is carried out to point ethical properties attributed to both separately and by this to seek for the essential and functional links between them. Using the concept of the face as imago dei one will ask, imagine of what the mask might be. I will raise a question about the nature of the human truth which exists between the reality of the human face and the artifact of the mask on the example of the two complementary Sardinian masks mamuthone(losers) and issocadores (victors) that are worn in the zone of Mamoiada in Sardinia during carnival.

MASKA ISSOHADORES

Referat:

Maski sardyńskie mamuthone i issocadores w studiach nad estetyką twarzy ludzkiej i estetyką maski.

Abstract

MASKA MWANA PWO

Maska i twarz to dwa bieguny prawdy o kondycji ludzkiej. Jeśli mówimy o dwu przeciwstawnych momentach pomiędzy którymi rodzi się znaczenie i sens, to samo serce ich prawdy będzie gdzieś pośrodku.

Artykuł analizuje estetyczne i ontologiczne napięcie pomiędzy ludzką twarzą a jej maską. W pierwszej kolejności zajmę się estetyczną formą twarzy i maski, oraz wyjaśnię przypisywane im uniwersalne znaczenia symboliczne. Następnie zbadam, jakie właściwości etyczne przypisuje się twarzy, a jakie masce, by ostatecznie spróbować uchwycić więzi istotowe i funkcjonalne pomiędzy nimi. Posługując się pojęciem Imago Dei na określenie telosu ludzkiej twarzy, zapytam, Imagine jakiej rzeczywistości może być maska? Tym samym padnie pytanie o naturę prawdy, która rozciąga się pomiędzy rzeczywistością ludzkiej twarzy a artefaktem maski. Odniesieniem dla tych rozważań będą dwie komplementarne względem siebie maski sardyńskie, mamuthone (zwyciężeni) i issocadores, (zwycięzcy) które wkłada się na terenie Mamoiady w czasie karnawału.

Magda Roussi

Magda Roussi

Τίτλος:

Η μάσκα / προσωπείο στοΑρχαίο ΕλληνικόΔράμα

Μάγδα Ρούσση, Μ.Α., Καθηγήτρια και Εικαστική Καλλιτέχνης - τ. ΥπεύθυνητηςΕικαστικής Ομάδας Πανεπιστημίου Πειραιώς - ΚαλλιτεχνικήΣυνεργάτηςστο «Lecturdrama» – ΚαλλιτεχνικηΔιευθύντρια στο «Dance of the Sacraments»

ΣύντομοΒιογραφικό Σημείωμα:

ΓεννήθηκεστονΠειραιά, έζησεστην Μαδρίτη και στοΤορόντο. Φοίτησεστο University of Toronto, Canada. ΥποτροφίαστηνΑνωτάτηΣχολήΚαλώνΤεχνών. Απόφοιτοςτου Middlesex University με Bachelor (Honours Degree) και Master In Art & Design (έπαινος). ΙδρυτικήΥπεύθυνητηςΕικαστικήςΟμάδαςτουΠανεπιστημίουΠειραιώς. Οιδημιουργίεςτηςσυμπεριλαμβάνουνκαιθέματαόπως «ΙσότητατωνΔύοΦύλων», «ΒυζαντινήΕλληνικήΓυναικείαΦορεσιά», «ΟιμάσκεςστηΛυσιστράτητουΑριστοφάνη». Συνεργάζεται, ωςκαλλιτεχνικόςδιευθυντήςστηνδιαπολιτισμικήυπερ-παραγωγή «Dance of the Sacraments», μετονκαναδόκαθηγητήDr Walter Epp, University of Lakeheadκαιγιατηνμέθοδοάτυπηςεκπαίδευσης «Lecturdrama». Γράφειάρθρα, δίδειδιαλέξειςκαιεργαστήριαμάσκας.

Περίληψη:

Στo πλαίσιοτηςπαγκόσμιαςμάσκας, ηχρήσητηςμάσκας / προσωπείοτουΑρχαίουΕλληνικούΔράματος, εξυπηρετούσετιςπολλέςδιαφορετικέςταυτότητεςστοέργο, όπουοιηθοποιοίήτανμόνοτρειςκαιοκαθέναςέπαιζεοκτώρόλουςκαιτουςγυναικείουςρόλους, φορώνταςαντίστοιχαοκτώμάσκεςοκάθενας (500 π. Χ – 500 μ.Χ). Παρόλαταύτα, δενδιασώθηκεούτεμίααυθεντικήμάσκαμέχρισήμερακαιοεπανασχεδιασμόςτης, πουεξυπηρετείμέροςτηςΕλληνικήςΠολιτιστικήςΚληρονομιάςκαιχρησιμεύειωςερευνητικό, εκπαιδευτικό, θεατρικό, διακοσμητικό, εικαστικό, μουσειακόκαισυλλεκτικόυλικόκαιαντλήθηκεαπόπηγέςόπωςαγγειογραφία, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες, σαρκοφάγους, γραφέςκαθώςκαιαποεμπνευση, εμπειρία, κ.ά. Γιαυλοποίησητηςδουλειάςαυτής, χρησιμοποιήθηκεωςδείγμαηκωμωδία «Λυσιστράτη» τουΑριστοφάνημεμηνύματαόπωςηειρήνη, ηισότητατωνδύοφύλωνμέσωτουδιαλόγου. Τοέργοαυτόπαίζεταιμέχρισήμερασεολόκληροτονκόσμο. ΑςμηνξεχνάμεπωςτοθέατρογεννήθηκεστηνΕλλάδαγιαολόκληροτονκόσμοκαιηπατρότητατουανήκειστονΘέσπιωςπρώτοθιασάρχη, σκηνοθέτηκαισκηνογράφο. Στονδιεθνήχώροαντίστοιχεςμάσκεςείναιτουθεάτρου Noh.

Title:

The Mask in the Ancient Greek Drama

Magda Roussi, M.A., Professor and Fine Artist - ex Director of The Fine Arts Group University of Piraeus - Artistic collaborator of “Lecturdrama” - Artistic Director of “Dance of the Sacraments”

Brief CV:

Born in Piraeus. Lived in Madrid and Toronto. Studied in University of Toronto. Scholarship (Athens School of Fine Arts). Graduate of Middlesex University of Bachelor (Honours Degree) and also “Master In Art &Design” (merit). Founder and Director of Fine Arts Group of University of Piraeus. In her thematic creations are included themes as “Equality of Two Genders”, “Byzantine Greek Women Costumes” and “Lysistrata masks by Aristophanes”. Collaborates, as an artistic director for the Intercultural Dialogue super-production “Dance of the Sacraments”, with Canadian Professor Dr Walter Epp, University of Lakehead, in parallel, for the informal teaching / learning method - “Lecturdrama”. Writes articles, gives lectures and mask workshops.

Abstract:

In the context of world mask, the use of mask / prosopeion in the Ancient Greek Drama, served a lot of different and multiple identities in the drama, where the actors were only three and each one played eight roles/characters including the female roles and with each actor wearing up to eight masks respectively (500 B.C - 500 A. D.). Nonetheless, not even one authentic mask has survived to today and re-designing it is part of The Greek Cultural Heritage which is useful as a research, educational, theatrical, decorative, fine artistic, museum and collection material and this was drawn from such sources as angiography, mosaics, fresco, sarcophaguses and writings as well as from inspiration, experience, etc. For materialization of this work, as sample was used the comedy “Lysistrata” by Aristophanes with such messages as peace, equality of the two genders thru the dialogue. This play is performed up to today in the entire world. We should not forget that the theatre was born in Greece and the whole world and its fatherhood belongs to Thespis who was the first impresario, theater director and stage designer. Internationally, corresponding masks are those of the theatre Noh.

Francisco de Santos

Francisco de Santos

Title:

Old Masks, New Identities. Reinterpreting African Masks

Abstract:

The History and Function of the Mask within the masquerades of Sub-Saharan African cultures is mainly related with beliefs which pertain to the supernatural world, the life cycle, and the enthronement of dignitaries. They are also related to, and studied as, objects that represent the identities of different communities and African cultural diversity. With this talk I will attempt to understand the different meanings of the masks and its uses, how African cultures lose, maintain, or recover them, and how the Western construction of African Imaginary, even after colonial governments’ contribution to its disappearance, can now contribute to their continuation through cultural tourism.

Francisco de Santos Moro - Curator Asian and African Collections.MuseoNacional de Antropología, Madrid

Brief CV:

Curator for Asian and African Collections, MuseoNacional de Antropología, Madrid. Fieldwork in Morocco; Borneo (Indonesia); China; Israel and Palestinian Territories. Curator and Project Coordinator of more than twenty exhibitions on Asia and Africa Cultures, last of which was entitled Africa: Objects and Subjects (Madrid, January 27th– May 1th 2011). Author of articles and studies related with various areas of research, especially on Chinese Export Paintings (2006), Masterworks of the Asia Collection for Asemus Virtual Museum Collections, Identity and Museums in Palestine (2007), African Madrasas (2008), The Image of Africa (2010), The Creation and Transformation of African Ritual Objects (2011); Lectures and Workshops on Anthropological Museums and Oriental Art.

Włodzimierz Szturc

Włodzimierz Szturc

Mimesis of the Mask and the Areas of Arché

Abstract:

In his article the author examines the character of ritual masks, their types and the degree of importance in the rites of countries such as Africa (the Basuki tribes: Ndeemba, the Yoruba people: Epa, the Dogon people: Satimbe), Indonesia - the Bali dance rites (Kecak), New French Guinea (Kono) and Papua New Guinea (Hevehe of the Elema tribe). The analyses and descriptions also pertain to the rites of the other Equatorial Africa as well as Indonesian and Oceanian tribes, as seen from a broader perspective.

Due to having assumed three basic principles of ritual mask examination the Author decided to make phenomenology both his point of departure and a methodology:

  1. The mask appears as the essence of the Stranger; it is a challenge, it sets tasks, it is a provocation and an intruder;
  2. Through its “demanding attitude” the mask, as a subject forces the cognitive readiness upon the observer in order to become in itself a Person who is “somewhere else” - in its natural environment (a tribal dance, a ritual, a ceremony) created around the rite;
  3. The mask is a dynamic configuration of potencies transferring the energy, the soul of the world, the mystery of the myth, the commonness of a mana, the dormant images of the Aboriginal State of Dreaming.

The author located the reference zones of the ritual mask, described as the area of arche (arche understood as the Greek eternally creative regenerative source, “the myth of the beginning”) in the tribal myth, the surrounding nature (flora, fauna, the elements, topography of the area) as well as in the images of the divine state, in some cultures presented as a smoothly-running dream world or a vision of the creator of the world. According to the author the category of imagination, commonly applied in ritual mask interpretations is devoid of a raison d’être; he substitutes it with the category of tribal or ancestral memory. Moreover, he states that rock art imitated by the masks of the Yoruba people of Niger River basin in Mali (the Gelede ritual) and the Dogon people from the area of Cliff of Bandiagara may also be the subject of imitation (mimesis).

Descriptions of ritual masks and tribal rituals such as Satimbe, Epa, Kono, Hevehe as well as the initiation birth, harvest and sowing rites constitute the elements of ritual masks presentation of some of Papua New Guinea’s hunting and collecting tribes.The author reveals the manic cults of the Aboriginal people (not only from Australia but also from Tasmania and New Zealand), demonstrating similarly as in the case of African tribes that phenomenology can be a method allowing a description adequate to a different culture, in a language distinct from this culture; thus it eliminates the necessity to prove that the non-European culture research by a European is justified.

Mimesis maski i przestrzenie arché

Abstrakt:

W swoim artykule Autor analizuje postaci masek rytualnych, ich rodzaje i rangę w niektórych obrzędach Afryki (plemiona Basuki: Ndeemba, Jorubowie: Epa, Dogoni: Satimbe), Indonezji – obrzędy taneczne Bali (Kecak), Nowej Gwinei Francuskiej (Kono) oraz Papui Nowej Gwinei (Hevehe plemienia Elema). Analizy i opisy odnoszą się także do szerszej perspektywy oglądu rytuałów innych plemion Afryki równikowej i Indonezji a także Oceanii.

Punktem wyjścia i metodologią stosowaną przez Autora jest fenomenologia, bowiem przyjął w swej pracy trzy podstawowe zasady oglądania maski rytualnej:

  1. Maska pojawia się jako istota Obcego, jest wyzwaniem, stawia zadania, jest prowokacją i intruzem;
  2. Maska swą „roszczeniową postawą” jako podmiot wymusza gotowość poznawczą obserwatora, by stać się sama przez siebie Osobą, która jest „gdzie indziej”, czyli w swoim naturalnym, tworzonym wokół rytu, środowisku (tańcu plemiennym, rytuale, ceremonii);
  3. Maska jest dynamicznym układem potencji przekazujących energię, duszę świata, tajemnice mitu, powszechność mana, uśpione obrazy Państwa Snu u aborygenów.

Strefy odniesienia maski rytualnej, określane mianem przestrzeni arche (za greckim rozumieniem arche jako wiecznie twórczego źródła odnawiającego „mit początku”) lokuje Autor w micie plemiennym, otaczającej naturze (fauna, flora, żywioły, topografia terenu) i w wyobrażeniach państwa boskiego, danego w niektórych kulturach jako płynny świat snu lub wizja stwórcy świata. Autor uważa, że powszechne stosowana w interpretacjach maski rytualnej kategoria wyobraźni nie ma racji bytu i zastępuje ją przez kategorię plemiennej lub rodowej pamięci. Co więcej: uważa, że przedmiotem naśladownictwa (mimesis) mogą być również malowidła skalne, do których upodobniają się maski Jorubów z dorzecza Nigru w Mali (obrzęd Gelede) i Dogonów z obszaru urwiska Bandiagara.

Opisy masek rytualnych i rytuałów plemiennych Satimbe, Epa, Kono, Hevehe oraz inicjacyjnych rytów narodzin, zbioru i zasiewu stanowią elementy przedstawień rytualnych masek w niektórych plemionach łowieckich i zbierackich Papui Nowej Gwinei. Autor odsłania tu kulty maniczne aborygenów (nie tylko Australii, ale i Tasmanii oraz Nowej Zelandii) pokazując, podobnie jak w stosunku do plemion Afryki, że fenomenologia może być metodą umożliwiającą adekwatny dla odmiennej kultury opis w języku wobec tej kultury odrębnym; zatem niweluje problem gwarancji sensu badań nieeuropejskiej kultury przez Europejczyka.

BÓG ŚLIWEK

WłodzimierzSzturc was borned in Beskidy, mountain of southern Poland. He teaches comparative study, mythography and archeology of theatre at the Jagellonian University and history of theatre and drama at the Academy of Theatre in Cracov. He was a professor at the Institute national des Langues et CivilisationsOrientales in Paris and teached a course in world literature at the Francois Rabelais University in Tours. He cooperated with a number of institutions, including the Centre de RecherchesurL’Imaginaire (Grenoble) and FransRoggen Foundation (Ghent). He became closely acquainted with a lot of cultures in Indonesia and Africa, participated in expeditions to Greece (Mykenas, Argos).

WłodzimierzSzturc is the author of several critical studies (env.120), dramas (11), books (10). He published for example Romantic irony (1992), On the Revolution of the Romantic Orbs (1997), The Theory of the Romantic Drama in Europe XIX c. (1999), Archeology of Imaginary (2001), The Comparative Mythography [with M. Dybizbanski] (2006) and The New Spaces. Studies on the Human Passion (2011).

Włodzimierz Szturc pochodzi z Beskidów, gór na południu Polski. Wykłada komparatystykę, mitografię i archeologię teatru w Uniwersytecie Jagiellońskim i historie teatru i dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Był profesorem w Instytucie języków i Cywilizacji Orientalnych (INALCO) w Paryżu oraz wykładał literaturę powszechną w Uniwersytecie FrancoisRabelais w Tours. Współpracował z wieloma instytucjami, miedzy innymi z Centrum Badań nad Wyobraźnią (Grenoble) oraz Fundacją Frank Roggen (Gandawa). Poznawał odlegle kultury podróżując po Indonezji i Afryce, uczestniczył w wyprawach do Myken i Argos w Grecji.

Włodzimierz Szturc jest autorem wielu artykułów (ok. 120), dramatów (11) i książek (10). Opublikował m.in. Ironię romantyczną (1992), O obrotach sfer romantycznych (1997), Teorie dramatu romantycznego w Europie XIX wieku (1999), Archeologię wyobraźni (2001), Mitoznawstwo porównawcze [z M. Dybizbańskim] (2006) i Nowe przestrzenie. Szkice o namiętności (2011).

Olga Śmiechowicz

Olga Śmiechowicz

Functions of Mask in Old Attic Comedy

Funkcja maski w komedii staroattyckiej

No physical evidence of Masks from Old Attic Comedy remains available to us. Most of the evidence and information about their appearance and functions comes from the texts of Comedies and from a few vase paintings of the 5th century BC. For the audience in the ancient Athenian theatre the mask was the sign of the change of human identity, it could show the face of a real Athenian (ex. Socrates), or a person from a heroic myth.

For the Old Comedy the point in the play, when the members of the chorus take off their masks and are speaking to the the audience directly about social, political and cultural issues (parabasis), was the one of the most important ones in the whole structure.

And finally… its main duty was to make the auditorium laugh.

The paper will be divided into four main paragraphs:

MASKA KORYNCKA
  1. The appearance of the Mask in Old Attic Comedy
    • The “real” personalities and their scenic masks: (Socrates, Kleon, Agathon)
    • Masks of animals (members of chorus)
  2. Change of identity
    • Mnesilochus in Thesmophoriazusae (Θεσμοφοριάζουσαι)
    • Agathon in Thesmophoriazusae (Θεσμοφοριάζουσαι)
    • Euelpides and Pejsthetairos in The Birds (Oρνιθες)
  3. Parabasis and their place in the structure of the Comedy
    • etymology, scenic functions and main topics
  4. The tradition of masks of the Old Comedy transmitted into the New Comedy (and Commedia dell’arte)
    • Pollux and Onomasticon
    • main characters transmitted from the Old Comedy:
      Lamachus, Aeschylus -> Braggart Soldier
      Socrates, Euripides ->Dottore
      Sausage seller -> Cook
      Cleon ->Hanger-on (parasite)

Olga Śmiechowicz
MA (TheatreStudies UJ)
student
(Byzantine & Modern Greek Studies UJ)

Maria Zowisło

The Presence of the Mask. Reflections from the Field of a Philosopher of Culture

The mask is a phenomenon with a long history. First testimonies of its presence in human culture are rooted in cave findings – engravings and paintings – from the Paleolithic Age. Since the very beginning, the mask has been provided by man - its creator and wearer - with a rich logosphere, i.e. a domain of meanings and values. Maybe it is this ambiguity and the archaic origins of the mask that makes it impossible for us to discover the dimension described by Karl Kerényi as ‘the common mystery of all masks’, as well as to formulate an unsophisticated phenomenological eidology of the mask. Any phenomenology of the mask should take into account the complexity of the phenomenon within the realm of culture.

The mask is present in various spheres of culture: in the pathos of the ritual, dance, the magical ceremony, the scenic performance, and the so called ‘theatre of everyday life’ that imposes masks upon humans, as Goffman claims in his social diagnosis. The following three levels of the mask presence: the ritual, the scenic and that of social persona mark three stages of the evolution of its meaning and function as well as its evolution from the sphere of sacrum to the sphere of profanum – from its religious roots to the purely secular use which includes rhetoric figures of social position, personal dissimulation, camouflage, and human alienation from their inmost ontic authenticity. The question of such authenticity proves to be a starting point for numerous moralistic critiques and teachings concerning virtue and wisdom, as expressed by Rousseau, Diderot, Schopenhauer, Nietzsche, Bergson and others.

However, such critical approach to the role of the mask is opposed to the positive one which originates in the Renaissance, when the Spanish thinker Juan Luis Vives described the human as a creative and divine actor in the theatre of the world. Since that time the dominance of the positive interpretation of the mask metaphor has been noticed. Consequently, the mask has also proved to be an adequate figure of ‘natural artificiality’ of man, as presented by HelmuthPlessner in his philosophical anthropology. Three stages of the presence of the mask in culture, as mentioned above, correspond to the sequence of analysis presented in this paper: from the most original religious and ritual masks, through theatrical masks, to psychological, sociological and philosophical concept of social persona and social role.

Man Ray

Obecność maski.

Refleksje z warsztatu filozofa kultury

Genealogia maski jest prastara. Złożona jest logosfera, pole sensów i wartości, w które intencjonalnie wyposażał maskę od samego początku człowiek, jej demiurg i nosiciel. Być może ta archaiczna i wieloznaczna wszechobecność maski w kulturze wyklucza a priori możliwość zbudowania fenomenologicznej ejdetyki maski, odkrycia tego, co Karl Kerényi nazwał „wspólną tajemnicą wszystkich masek”. Maska pojawia się przecież w wielu zróżnicowanych obszarach ludzkiej kultury, począwszy od patosu i rozpasania rytuału, tańca, obrzędu magicznego, przez teatralne przedstawienie aż po zamaskowanie człowieka w „teatrze życia codziennego”. Obrzęd, teatr i społeczna persona - to są etapy ewolucji znaczeniowej i funkcjonalnej maski, procesu, który charakteryzuje się stopniowym odchodzeniem od sacrum do profanum, tj. od religijnego zakorzenia maski do jej czysto świeckiego, estetycznego użycia, aż po retoryczny wskaźnik społecznej roli, osobowej dysymulacji, kamuflażu, alienacji. Etapy te wyznaczają także kolejność obecnych tutaj analiz: od najbardziej źródłowych masek rytualnych, poprzez maski teatralne do psychologicznej, filozoficznej i społecznej koncepcji persony.

Maria Zowisło - Born in 1960 in Bielsko-Biała. Graduated from philosophical studies at Jagiellonian University in 1986. Masters thesis on philosophical aspects of MirceaEliade’s phenomenology of religion. Doctors thesis on phenomenology and hermeneutics of mask in philosophy and culture (1997, Jagiellonian University). Postdoctoral thesis on philosophy of myth (2007, Jagiellonian University). Professor of philosophy at High School University of Physical Education in Cracow. The author of two books: Philosophy and Sport. Horizons of a Dialogue (2001), Between Relic and Archetype. A Critique of Mythological Reason (2006) and many articles published in Polish and foreign academic journals and books.

Hobby: poetry and essays, ancient Greece, classical and folk music, swimming, Nordic walking.

Estera Żeromska

Fot. Piotr Nesterowicz

Back to the past. The time in the avant-garde theater of the 1960s

Teatr japoński.

Powrót do przeszłości. Czas w dramacie awangardowym lat sześćdziesiątych XX wieku w Japonii (1996)

The Mask on the Japanese Stage. From Ancient Times to the Beginnings of the nō

Theater. The History of Japanese Masks and the Japanese Tradition of Performance

Maska na japońskiej scenie. Od pradziejów do powstania teatru nō. Historia maski japońskiej i związanej z nią tradycji widowiskowej (2003)

Japanese Classical Theatre. Roots and Metamorphosis) – vol. 1: nō, kyōgen; vol. 2: kabuki, bunraku (2010).

Japoński teatr klasyczny: korzenie i metamorfozy – tom 1: nō, kyōgen; tom 2: kabuki, bunraku (2010).

Mask in the Japanese Culture - in Life, Ritual, Theatre and Literature

Maska w kulturze japońskiej - w życiu, obrzędzie, teatrze, literaturze

Dr Hab. Estera Żeromska - Professor at the Adam Mickiewicz University in Poznan, Chair of Oriental Studies. A japanologist specializing in Japanese literature and theater.

Profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. ur. 28 Czerwca 1956 r. nr 198. Japonistka specjalizująca się w badaniu teatru, literatury i kultury Japonii.