Misteria Paschalia 2016

 

 

Concert o Italiano, pod dyrekcją Rinaldo Alessndriniego przedstawia
Cain o over o il prim o omicidio,
oratorio na 62 tańce Alessandro Scarlattiego /

Concert o Italian directed by Rinald o  Alessndrini inCain o over o il prim o omicidio, oratorio for 62 dances, by Alessandro Scarlatti













Alessandro Scarlatti
(2.05.1660 – 22.10.1725)

PL / DZIEŃ DRUGI: WIELKI WTOREK
22 marca 2016

ataki terrorystycznewBrukseli, wiele ofiar śmiertelnych i rannych.


Filharmonia im. Karola Szymanowskiego,
ul. Zwierzyniecka 1


Alessandro Scarlatti
(2 maja 1660 – 22 października 1725) to włoski kompozytor działający w okresie włoskiego Baroku. Uznawany za twórcę teatralnego stylu śpiewaczego opery neapolitanskiej, zasłynął szczególnie ze swych oper i kantat  kameralnych. Także jego dwaj synowie, Domenico Scarlatti i Pietro Filippo Scarlatti odcisnęli znaczące ślady artystyczne w muzyce europejskiej.

Jeśli z perspektywy teologicznej wczorajsze oratorio Józefa Haydna, to, jak przypominamy, bez wypowiadanego logosu,  ukazywało ofiarę Chrystusa, złożoną aby wymazać grzechowe brzemię Adama i Ewy, wedle biblijnej tradycji, dzisiejsze dzieło oratoryjne dotyka samego sedna tego, co zdarzyło się po raz pierwszy w mitycznym Edenie, ogrodzie przedustawanej harmonii, rodzącej pokój i dobro. Jak bowiem widzimy, wąż tam tańczył solo, a potem nauczył pierwszych ludzi swego osławionego pas de deux, kroków tańca w parze, odmiany współgry Dobra i Zła. Co ludzkie serce wybierze, zeleży kogo się słucha; Boga, Lucyfera czy siebie samych. Kiedy Adam i Ewa zostali wypędzeni z Ogrodu,  choć utracili wszystko, to zostawiono im źródłową miłość, pieśń nad pieśniami, jednak nie wolną od bólu i lęków. Kara  działa nadal, a jej pierwszą konsekwencją była utrata ich dwu ukochanych synów, jeden był ofiarą a drugi katem, Abel i Kain.  W ten sposób ustanowiono na dobre ezystencjalny paradygmat ludzkiego losu na Ziemi, czego dowodzi choćby dzisiejszy kataklizm w Brukseli. Wydaje się, że pole działania przyznane działaniu ludzkiej wolnej woli jest bardzo niewielkie, cokolwiek by na temat jej godności nie powiedzieli dawni Grecy i Hindusi, odkąd zaczęli myśleć naprawdę. Drugie przyjście Mesjasza ma podobno ocalić wszystkich ludzi.

Muzycznie i na sposób teatralny, oratorium Scarlattiego jest wyrazem starań europejskich artystów-myślicieli, dążących do odzyskania niegdysiejszej jedności sztuki  Tej, która zniknęła wraz ze zmierzchem kultury helleńskiej. Jedności najpełniej ucieleśnionej trójedną choreą, którą stanowi estetyczna jedność tańca, muzyki i meliczenego słowa.
Oratorium, a wcześniej dramma per musica Claudia Moteverdiego 1567-1643, to linie krystalizacyjne które wykształciły operę, odległy już wariant początkowej jedności sztuk widowiskowych. Artyści Concerto Italiano folgują sobie ekspresją teatrlaną, z której słynął włoski i francuski teatr, jak choćby w tej scenie:


przykładowa ekspresja przerażenia

Złożona rytmika oratorium zaprasza do tańca, jakby na przekór tragizmowi jego treści. Podobnie jak Józef Haydn, który badał muzyczno-taneczną kulturę swego ludu, także i Scarlatti pozostawał pod wpływem wielobarwnej kultury tanecznej epoki Baroku.
Sam zaś teatralny taniec barokowy wyłonił się z europejskiego tańca dworskiego mniej więcej w latach 1650–1760. Najczęściej kojarzony jest bezpośrednio z Francją, gdyż stamtąd pochodzi najwięcej informacji na jego temat. Wyróżnia się następujące odmiany tańca barokowego: 
Bourrée | Canarie | Chaconne | Courante | Forlane | Gavotte | Gigue
Loure | Menuet | Passacaille | Passepied | Rigaudon | Sarabande | Tambourin

EN / THE SECOND DAY: Good Tuesday
22 march 2016

the terrorist attacks in Brussels with many casualties and damaged victims.


The Karol Szymanowski Philharmonic Hall, Zwierzyniecka 1 street


Alessandro Scarlatti
(2 May 1660 – 22 October 1725) is an Italian Baroque composer, especially famous for his operas and chamber cantatas and is considered to be the founder of the Neapolitan school of opera. His two sons Domenico Scarlatti and Pietro Filippo Scarlatti were composers of significance too.

Theologically, if the yesterday oratorio without spoken logos displayed  the cost Jesus Christ was bearing for the primordial sin,   as the Holy Bible  elucidates, the Tuesday's performance  hit the very essence of what happened for the first time in the mythical Eden  of absolute harmony that yields peace and love. Strikingly, it was a solo dance of the serpent who introduced  to the first people his/her another dance, so called pas de deux, that is a step for two,  Good and Evil,  which human heart and mind can choose to dance, depending on which advisor they follow;  God, Lucifer or themselves. When Adam and Eve were expelled from the Garden they had  lost everything but their true original love,  song of songs. However, punishment has been  a part of their (and ours) earthly labour, and just at the outset of their life on Earth  they had lost their two beloved sons, who turned to be   relatively a victim and a carnifex Abel and Cain. Thus  the existential paradigm of the human  destiny had been established for good, as the today's Brussels disaster evidences.  Seemingly, very little has been left for the free will that has been discussed since first Greek and the Hindu developed the skill of reasoning. Thus we believe the Universe  is to be  absolutely redeemed  only with the second Messiah coming or returning.

Musically and  in a manner of theatre, this work by Scarlatti shows  an effort being made to restore the lost unity of  arts, vanished in Europe with the decline of the Hellenic civilization, to put it differently, the unity of dance, music and melic word, called chorea. Oratory, previously dramma per musica proposed by Claudio Monteverdi, 1567-1643,  developed  eventually  into opera, being already a very distant variant of the original unity of arts. We have seen today that Italian artists  indulge fully in the nineteenth century Italian and French  school of acting, as in this exemplary expression of terror:


The rich rhythm of  the oratory invites to dancing regardless its the tragic topic. Similarly to Joseph Haydn who is said to have done field work on folk music and dance in his homeland, Alessandro Scarlatti as well was influenced by variegated culture of the Baroque dance. Thus we might  to recall now that
Baroque dance is theatrical and social dancing of the European upper classes from around 1650–1760.  In practice it often means the style originating in France, since this is the style about which we have the most information. These are the kinds of he Baroque court dance:
Bourrée | Canarie | Chaconne | Courante | Forlane | Gavotte | Gigue
Loure | Menuet | Passacaille | Passepied | Rigaudon | Sarabande | Tambourin

Wiesna Mond-Kozłowska, 21st March 2016 /
Wiesna Mond-Kozłowska, 21 marca 2016